Fyrir rúmum níutíu árum kvöddu Íslendingar sögufrægt ár sem fært hafði þjóðinni frosthörkur, hafís, Kötlugos og mannskæða drepsótt. Heimstyrjöld stórvelda Evrópuhafði auk þess leitt til markaðsbrests og skorts á helstu nauðsynjum. Kreppan sem nú gengur yfir er ekkert í líkingu við þau skertu lífskjör sem hrjáðu íslensku þjóðina fyrstu árin eftir seinni heimstyrjöld. Samt horfir þjóðin vongóð fram á betri tíð og kynslóðin sem úr grasi var að vaxa var framsýn, alþjóðlega þenkjandi og víðsýn. Óbilndandi sjálfstraust sitt sótti hún í þjóðarstolt og umhyggju fyrir landi sínu, sögu og sérkennum. Engum Íslending datt til hugar að lausn við vandamálum þjóðarinnar væri afsal á nýfengnu fullveldi.
Ekki er nokkur vafi á því að ýmsir sjálfstæðissinnar hafi á árum áður ranglega litið svo á að þjóðfrelsið væri eina frelsið sem máli skipti.
Það breytir samt ekki þeirri staðreynd að löggjafarvald Alþingis frá 1874, Heimastjórnin frá 1904, Sambandslögin frá 1918 og lýðveldisstofnunin 1944, voru allt mikilvægir áfangar að auknu sjálfstæði Íslendinga, - ekki aðeins sem þjóðar, heldur einnig sem einstaklinga.
Tímarnir breytast og mennirnir með. Nú þykir góð latína að tala niður allt sem íslenskt er. Sjálfstæði og fullveldi þykja gamaldags og úr sér gengin hugtök. Einstaklingsfrelsi er lítið annað en hugarórar ný frjálshyggjumanna og kverúlanta. Lausnin er alþjóðleg meðalmennskustefna, bjúrókrasía og möppudýravæðing. Nýsköpun, frumkvæði og dugnaður skulu regluvædd og kæfð í skattheimtu og ríkisstyrkjum. Félagsréttindakynslóðin, sem byggir hugmyndafræði sína á framlagi annarra gerir nú atlögu að stjórnarskránni, fullveldinu og sjálfstæði þjóðarinnar. Fyrirmynd hennar eru hnignandi þjóðfélög Evrópu.
Ég get ekki og ég vil ekki enda þennan pistil á neikvæðum nótum. Ég trúi því ekki að framtíðin sé jafn dökk og útlit eru fyrir. Aldamótakynslóðin sem byggði þetta land og lagði grunninn að þeim lífsgæðum sem við njótum í dag er ekki horfin. Svo lengi sem við stöndum upp og segjum það sem óvinsælt þykir en nauðsynlegt er að segja er enn von að við getum byggt hér frjálst, opið og framsækið samfélag í anda Aldamótakynslóðarinnar.
Ég óska öllum félagsmönnum farsældar, friðar og frelsis á nýju ári.