Fjármálaráðuneytið hefur nú upplýst (skv. þingskjali 1107, 465. mál 139. löggjafarþings) að frá október 2009 til loka árs 2010 hafi ríkisvaldið veitt 250 milljörðum til fjármálafyrirtækja á Íslandi með ýmsum hætti. Afleiðingin er sú að gjaldþrota fjármálafyrirtæki eru nú hvort tveggja í senn: Gjaldþrota í raun og stórskuldug.
Skattgreiðendur geta sennilega ekki vænst þess að fá þessa peninga til baka í formi afborgana og arðgreiðslna. Allri raunverulegri tiltekt í íslensku fjármálakerfi hefur verið slegið á frest á kostnað skattgreiðenda.
Stjórnmálamenn lofuðu endurreisn íslensks efnhagslífs eftir hrunið haustið 2008. Raunveruleikinn er sá að boðuð tiltekt var blásin af og skattgreiðendur þess í stað látnir bera tap af rekstri fjármálafyrirtækja. Ríkisvaldið er nú ráðandi aðili á íslenskum fjármálamarkaði og völd stjórnmálamanna hafa aukist stórkostlega.
Lærdómurinn af hruni fjármálakerfisins hefði átt að vera sá að ríki og hagkerfi yrðu aðskilin, t.d. með afnámi innistæðutrygginga. Niðurstaðan er öll á hinn veginn – ennþá nánari tengsl banka og ríkisvalds.
Lagður hefur verið grunnur að mun stærra hruni og greiðslufall ríkisins blasir nú við af fullri alvöru.